Imelda ziekenhuis: van goede wil naar gestructureerde vernieuwing

De wil was er, het kader niet

Enkele jaren geleden besloten de raad van bestuur, de directie en de medische raad om structureel in te zetten op innovatie. Er werd budget vrijgemaakt voor een periode van zeven jaar. Al snel startte een innovatiecomité en werd een open oproep gelanceerd voor ideeën.

Muriel: “Er zijn altijd innovatieve artsen geweest, maar we wilden meer structuur geven. We deden een oproep via een intranetpagina. Er was een grote instroom, maar we merkten direct dat er zonder structuur of criteria weinig ideeën tot een project werden omgevormd.”

Dat inzicht leidde tot de beslissing om externe begeleiding te zoeken. Imelda sprak met meerdere partijen.

Muriel: “Het ziekenhuis is zeer operationeel. We hebben een pragmatische aanpak nodig: concreet, tastbaar, met gezond verstand. Andere partijen kwamen met high-level governance. Wij wilden dingen doen die de medewerkers echt voelen.”

Ninal: “En de combinatie met het wetenschappelijke model creëerde geloofwaardigheid. Het pragmatische maar ook de empirisch bewezen onderbouwing. Dat heb je nodig in een ziekenhuiscontext.”

De directie herkent zich

Toen Bedenk het rapport presenteerde aan de voltallige directie, was de reactie unaniem positief.

Muriel: “Directieleden konden zich identificeren met hun achterban. Het ging breder dan innovatie. Het ging ook over hoe mensen functioneren en wat ze van hun leidinggevenden vinden. Dat rapport is een geobjectiveerde hefboom geworden.”

Op basis van de audit stelde Bedenk een roadmap op voor 24 maanden. De eerste stap: het managementteam meenemen in de resultaten, de roadmap en hun rol in het aansturen van vernieuwing. Want zonder leiders die het gedachtegoed dragen, landt het niet op de werkvloer. 

De toekomst

Nina verwerkt alle informatie vervolgens in een concreet plan: Er komen vraag gestuurde challenges, een herlancering van het innovatieprogramma en een nauwe samenwerking met communicatie om successen zichtbaar te maken.
Maar als je hen vraagt waar ze het meest naar uitkijken, gaat het niet over structuren of plannen. Het gaat over mensen.

Nina: “Ik zie medewerkers die vastlopen in problemen en daar moedeloos van worden. Ik wil dat we die moedeloosheid kunnen ombuigen naar een houding van: misschien kan ik hiermee aan de slag. Dat is voor mij de echte verandering.”

“Ik kijk uit naar de perceptiewijziging. Naar het moment dat innovatie niet meer iets is van een comité, maar van iedereen. En naar het vieren van successen. Dat doen we nog veel te weinig. In een ziekenhuis is ‘je job goed doen maar normaal’. Maar als we willen dat mensen zich uitsteken, moeten we dat ook zichtbaar waarderen.”

Muriel: “Mijn tip aan collega’s in andere organisaties: pak het aan met een klein team in plaats van alleen. De discussie en de verschillende standpunten brengen je verder. Kijk naar ons: wij hebben profielen in het team die ervaring hebben met zowel IT, financiën als projectmanagement. Die multidisciplinariteit is cruciaal.”

En dan voegt ze er met een glimlach aan toe: “Innovatie hoeft overigens niet altijd high-tech of AI te zijn. Het kan net zo goed over het welzijn van je medewerkers gaan. En in een ziekenhuis is dat misschien wel het belangrijkste.”